De trap met de kwast

Geschilderd door Marijke Visser
“We waren jong,
we renden de trappen op,
want boven wisten we de beloning….
de blozende bloesems in het Arboretum!
Nu ren ik niet meer
maar met onze schildersclub
pak ik de trap met de kwast.”
Deelnemer aan de schildercursus o.l.v. Rienkje Samshuijzen voor Solidez

Schoonheid, rust en kleurenpracht

Betty Postma schilderde deze mooie rhododendrons. “Het Arboretum  is voor mij een voortdurende inspiratiebron voor mijn schilderijen door de schoonheid, rust en steeds wisselende uitbundige kleurenpracht!”

Dit schilderij is de eerste in een reeks van schilderijen die wij de komende delen van deelnemers van de schildercursus o.l.v. Rienkje Samshuijzen voor Solidez.

Schilderopdracht: ‘Een stukje Arboretum’

De komende weken tonen we op het Podium Belmonte een reeks schilderijen die gemaakt zijn door cursisten van Rienkje Samshuijzen. Zij is docent schilderen bij Solidez Wageningen. Voor haar is de tuin een perfect decor voor creativiteit.

“Een jaar geleden liep ik met mijn cursisten door het Arboretum. Het was niet zomaar een wandeling, het had een duidelijk doel: maak foto’s van wat voor jou het meest kenmerkende van het Arboretum is. Met behulp van deze foto’s ga je vervolgens een schilderij maken. De een liep naar de prachtig bloeiende rododendrons, een ander koos een grote exotische boom, weer een ander kwam terug met foto’s van een bankje  waar je even lekker tot je zelf kan komen. Met groot enthousiasme gingen mijn cursisten aan de slag met dit onderwerp.

Het Arboretum neemt bij hen, net als bij de meeste inwoners van Wageningen, een bijzondere plek in. Hier liggen de herinneringen aan hoe we met onze kinderen speelden en picknickten. Hier hebben we allemaal gewandeld en genoten van het uitzicht. Deze plek is met zijn trappetjes een stukje Wageningen dat net even anders is. En hier- bij de ‘beelden op de berg’ maken velen op een laagdrempelige manier kennis met kunst.

In september  begonnen de deelnemers met dit schilderij ; ‘Een stukje Arboretum’. Het plan was om de schilderijen dit voorjaar een publiek te geven in het restaurant van de Hema. Maar helaas stak Corona hier een stokje voor. Wat heerlijk  dat deze prachtige schilderijen nu  toch het podium krijgen dat ze verdienen.”

Meer informatie over de cursussen van Rienkje lees je op: www.rienkjesamshuijzen.nl 

Ook de Stadsdichter eert het Arboretum

Stadsdichter Ivanka de Ruijter schreef naar aanleiding van de Open Monumentendag in september 2019 dit prachtige gedicht, waarin ze het Arboretum beschrijft als waardig monument. Want dat is het… een waardig monument.

Arboretum
Aan ons verraadt het landschap zijn verleden
als we de treden van het trappetjesbos begaan
en bovenaan de tuin vol bomen vinden.

We zien de wolken boven wilgen in het uitgestrekte
bekken van de Rijn en trekken dan een
olifantenpaadje van het bankje naar de linde.

Onder alle groene bloemen gaan we staan
onder het loof en wijzen aan: berk, iep, es, plataan.
Prunus, acer, netelboom. We tellen alle ringen aan

hun wijd gespreide vingers. Jaar na jaar na jaar
na jaar, als opgestuwde eeuwigheid. De hazelaar,
de zomereik: we zijn een bos aan bomen rijk.

En zelfs als je niet eerder kwam is het alsof
je iets herkent: vaag bespeur je de geaardheid
van een waardig monument.

http://ivankaderuijter.nl/
http://cultuurinwageningen.nl/arboretum/

 

2x Daily Sketch

Urban Sketcher Ingrid Terpstra post elke dag een tekening op Facebook en Instagram. Twee keer werd zij geïnspireerd door het Arboretum. Wij zetten haar nu op dit Podium…

9 mei – Énorme afgrond ineens op Wageningse berg, de bomen hebben er geen moeite mee, de mens plaatst een hekje😁 #BelmontearboretumWageningen

8 mei – Wát een kleurenpracht in het Belmonte arboretum Wageningen, óók op de grond😁 #confetti #rhododendrons

BELMONTE


MarJon Daane
schreef dit prachtige gedicht. Zij en haar man voelen zich enorme geluksvogels, omdat ze tegenover de tuin wonen.  Iedere dag maken ze wandeling door het park, iedere dag is het weer prachtig! Het inspireerde haar tot het volgende gedicht:

BELMONTE

Schatplichtig aan zijn naam
toont Belmonte zijn pracht.

De jogger rust uit,
de adem benomen
door inspanning en uitzicht
over uiterwaarden en rivier,
waar Lexkesveer niet weet te kiezen
tussen daar of hier.

Bloeiende Prunus en jonge bruid
stralen in oogverblindend wit.

Ontluikend groen van de oude plataan
verstrooit het zonlicht als confetti op het gras.
Vrijwilligers wieden hardnekkig kruid.

Ruisende vleugels, de schemering nadert.
Muggen dansen onbekommerd in groten getale
boven de verstilde plas.

In het park verstommen de vogelgeluiden,
de bomen zwijgen.
Sterren wachten geduldig
tot de laatste bezoeker
zijn onwillige hond huiswaarts maant.

MarJon

Bloeikalender Belmonte arboretum in beeld

Een Bloeikalender in Beeld voor het Belmonte Arboretum

Door July Leesberg

Het overkwam mij dat ik de bloesem van de sierappelbomen wilde gaan bekijken, maar te laat was voor dit hoogtepunt van het Belmonte Arboretum. Ik had in mijn hoofd dat de bloei in mei was, maar de bloesem is rond 10 april op zijn mooist. Het was niet zo erg dat ik laat kwam, want het volgende hoogtepunt was alweer begonnen: de rododendrons.

 

Maar ook de rest van het jaar blijft de tuin steeds weer nieuwe geheimen prijsgeven. Om die verborgen schoonheid te leren kennen begon ik regelmatig tekeningen te maken. Geïnspireerd door de plantentekeningen van Elsworth Kelly, werkte ik in alle eenvoud: zwart wit, in klare lijn.

 

Dedde Smit, directeur van de Stichting Belmonte Arboretum, wees me op de bloeikalender op de website van de museumtuin. Die geeft aan wanneer de belangrijke collecties bloemen of vruchten hebben. Ik besloot die te gaan gebruiken als leidraad voor mijn werk. In de keuze van de planten kreeg ik hulp van de beheerder van de collectie: Mirjam Lemmens-Pot.

 

Elke twee weken koos ik een plant in bloei of met vruchten. Bij het kiezen van de soort of cultivar liet ik me leiden door mijn neus. Ik vind het heerlijk om door geurende tuinen te lopen. Geur vormt een extra dimensie als je buiten loopt, net als de insecten die op de geuren afkomen en de dieren die die insecten weer eten. Zoals de vleermuizen en vogels.

 

Zo ontstond een bloeikalender in beeld, met tekeningen en verhalen. Ik werkte twee jaar aan dit project. In 2018 maakte ik de tekeningen en in 2019 schreef ik de teksten erbij en controleerde ik of het moment waarop ik de plant in de kalender plaatste klopte. Dit jaar rondde ik de laatste tekeningen en teksten af, en ik ben nu bezig het materiaal klaar te maken voor de drukker.

 

Gaandeweg kreeg ik steeds meer inzicht in de tuin en de collecties die er bewaard worden. De tuin is gespecialiseerd in de rozenfamilie. De rozenfamilie is een enorme familie die zo’n 3000 tot 4000 soorten telt. Dus niet alleen de roos valt er onder, maar ook de aardbei, de appel, de peer, de pruim, de meidoorn, de lijsterbes, de spirea, de mispel, de vuurdoorn en nog vele anderen. Van veel van deze ‘geslachten’ is een collectie in de tuin aanwezig.

 

Op geurgebied was de grootste ontdekking voor mij wel de bijzondere collectie historische rozen, die voor het koetshuis aangeplant zijn, en in juni bloeien. En visueel gezien was de periode net vóór de bloei van de sierappels voor mij een nieuw fenomeen: kerspruim, sierkers en magnolia. Schitterend roze en wit bloeiende bomen, waarvan Prunus ‘Ariake’ mijn favoriet werd. De enkelvoudige witte bloesem geurt en de bloeiende boom gonst van de bijen.

 

Met deze bloeikalender in beeld wil ik graag de geheimen van de tuin ook voor andere bezoekers ontsluiten. En helpen met timen, zodat de geïnteresseerde niet altijd nét te laat komt, zoals ik voorheen. Daarnaast hoop ik met de kalender ook bij te dragen aan het inzicht in de collecties die  deze botanische tuin beheert. Zodat de waarde van de tuin als museumtuin helderder wordt voor de wandelaar.

 

Ik ben opgeleid als tropische plantenteler aan de universiteit van Wageningen (WUR). Mijn beeldende kunstopleiding volgde ik aan Artez, Hogeschool voor de Kunsten, Arnhem. Ik geef tekenlessen ‘Planten Tekenen’, die aangekondigd worden op de website Cursus Wageningen onder het tabblad ‘tekenen, schilderen en grafiek’. De volgende cursus start in Januari 2021, (https://www.cursuswageningen.nl/cursus-planten-tekenen/).

Ik hoop dat de agenda in het najaar beschikbaar zal zijn. Hij zal naar schatting rond de 20 euro gaan kosten. Om een exemplaar te bestellen kunt u zich melden tot July Leesberg, info@julyleesberg.nl onder vermelding van Bestelling Bloeikalender Belmonte Arboretum.

 

Wageningen, mei 2020

‘Fotosafari’ in de tuin

Marijke van der Giessen gaat met haar camera liefst vroeg op  ‘fotosafari’ de tuin in. Het licht is milder en de tuin is rustiger. Dauw en nevel geven de bloemen en de takjes extra dimensie. Ze is een enthousiaste vrijetijdsfotograaf.

‘Ik gebruik een compactcamera, die ik voor macro-opnames aanvul met een voorzetlens. Ik bewerk de foto’s nauwelijks, dat vind ik niet goed bij natuurfotografie passen. Ik zie fotografie als een vorm van onthaasten, al dwalend door een rustige omgeving kan ik me goed openstellen voor het groen, de kleuren, de rust, de vormen en kleuren, het licht en de wisseling van de seizoenen.’

 

 

©Marijke van der Giessen

 

KLEUR!!!

© Juliën van de Hoef

Juliën van de Hoef is tuinvrijwilliger bij Belmonte. Hij is een uitstekend fotograaf en een Photoshop kunstenaar. Zijn werk is veelzijdig, breder dan natuurfotografie;  bekijk zijn website: www.differentpictures.nl

 

Sprookjes ontstaan…

Blauwmutsje, een modern sprookje

Sjoerd Zanen

Er was eens een meisje dat door het bos liep. Ze had een blauw mutsje op. Wat ging zij doen? Het was een barre tijd. Er waarde een besmettelijke ziekte door het land. De oudere mensen mochten hun huis niet uit. Daarom had Blauwmutsje besloten om haar oma eten te gaan brengen en dat voor de deur te zetten. In het bos kwam ze Corona Saarloos Wolfshond tegen die haar vroeg wat ze ging doen. Corona Saarloos Wolfshond, die een dakloze zwerver was, had ook wel zin in eten. Hij bedacht een plan. Ga jij maar wat bloemetjes plukken voor je oma, zei hij tegen het meisje, en haast je niet. Nou, daaag, de groeten aan je oma. En Corona Saarloos Wolfshond vervolgde zijn weg.

Eenmaal bij het huisje van oma aangekomen, vond Blauwmutsje oma in bed. Ze was heel erg ziek, hoestte en proestte en haalde bijna geen adem meer. Omdat in die tijd de huisartsen geen tijd hadden voor oude mensen boven de 70 en er geen Intensive Care bedden beschikbaar waren, besloot Blauwmutsje om haar oma zelf te verplegen. Maar ze had geen beschermingsmiddelen, geen mondkapje en geen schort. Blauwmutsje, wat doe je nu? Ze wil oma keren om doorliggen te voorkomen. Maar overweldigd door liefde voor oma kruipt ze bij haar in bed.

O, dom Blauwmutsje die haar brilletje thuis was vergeten. Zie je dan niets bijzonders aan oma? Lezers, jullie hebben dat natuurlijk allang door: Corona Saarloos Wolfshond had oma opgegeten ! En zou Blauwmutsje weldra ook verorberen.

“Maar oma wat hebt u een grote …….”.

Wageningen 13-04-2020
(Naar aanleiding van de “wolf” die wij in het Arboretum in Wageningen spotten, vrijdag 10 april 2020 – zie foto. Maar de Wolven Werkgroep besluit dat het geen wolf betreft maar een Saarloos Wolfshond. Het is midden in de Corona-epidemie van voorjaar 2020.)